MP3

Dziś poznaliśmy trzy kolejne, poza znanym już "proszę, przepraszam i dziękuję", arcyważne słowa. Są nimi: RATUNKU, POMOCY, PALI SIĘ!! Zaraz po wejściu do remizy strażackiej usłyszeliśmy, że jesteśmy w miejscu, w którym dzieci mogą krzyczeć. O dziwo, w przedszkolu krzyczy się łatwiej i z większym zaangażowaniem. Młodzi adepci staży pożarnej dostali dokładnie 2 minuty na przebranie się - założenie strażackich kurtek i hełmów. Od dziś - usłyszeli - wszystko robicie sami, nie korzystacie z pomocy mamy, taty czy cioci. Strażak musi być twardy! To zdanie słyszeliśmy podczas dzisiejszej wycieczki wielokrotnie. I wszyscy, jak jeden mąż, byli twardzi i nikt nie marudził. Bo strażacy są jak palce jednej dłoni: jak jeden się zgina, zginają się wszystkie. Kolejne poznane dziś słowa klucze to: Jak zauważymy pożar, to musimy działać! I że gaśnicę w domu mieć trzeba. Kosztuje mniej niż 1 zabawka, a dzięki niej możemy zgasić mały pożar, ocalić siebie wraz z zabawkami. Wycieczka miała kilka przystanków:

• Szatnia, w której mieliśmy 2 minuty na założenie mundurów;

• Pokój, w którym paliły się meble i sprzęt RTV - tu uczyliśmy się odpowiednio reagować na pożar (wzywać na pomoc dorosłych, którzy są w pobliżu, a w razie ich nieobecności dzwonić po pomoc do odpowiednich służb podając adres, pod którym jesteśmy i uciekać, ratując życie);

• Łazienka, w której ratowaliśmy niefrasobliwego dorosłego, który nie przewidział śmiertelnego w skutkach upadku do wody podłączonej do prądu choć wyłączonej suszarki;

• Kuchnia, w której gasiliśmy pożar tostera, piekarnika oraz oleju w garnku, używając do tego celu gaśnicy proszkowej i - uwaga - pokrywki do garnka. Tu wystarczyło wykazać się wiedzą o ogniu, który do życia potrzebuje tlenu i pokrywką do garnka zamknąć jego dopływ.

• Las, w którym uczyliśmy się chronić przed burzą i piorunami. Dowiedzieliśmy się, że aby uniknąć rażenia piorunem, należy położyć się na ziemi, najlepiej na pozbawionej drzew polanie.

• Wóz strażacki, to było ostatnie, typowo pożarnicze ćwiczenie. Dowódca świeżo upieczonych strażaków wydał rozkaz swoim podkomendnym. Ich zadaniem było jak najszybsze znalezienie się w wozie strażackim w pełnym rynsztunku.

Prawdziwą wisienką na torcie, takim zwieńczeniem dzisiejszej przygody była możliwość obejrzenia tego, co nie dla każdego jest dozwolone, czyli „zaplecza”, w którym strażacy spędzają czas pomiędzy wyjazdami na akcje. Oprowadził nas po nim tata Emilki, który akurat miał dziś służbę. Bardzo nam zaimponował zjazdem na długiej strażackiej rurze, byliśmy bardzo podekscytowani tym widokiem. Oprócz tego, czego dziś doświadczyliśmy, zapamiętamy jeszcze:

- strażak ma tylko minutę żeby wyjechać do pożaru,

- strażak musi być twardy nie miękki;

- gaśnicę muszą mieć w domu wszyscy, nie tylko strażacy;

- jak zauważymy pożar, musimy działać!;

- podczas pożaru nie korzystamy z windy lecz ze schodów;

- płonącego oleju NIGDY nie gasimy wodą;

- podczas pożaru w płonącym pomieszczeniu temperatura sięga 700 stopni, a nam trudno jest wytrzymać w 30;

- już kilka wdechów dymu powoduje zatrucie organizmu;

- w czasie pożaru uciekamy z zadymionego pomieszczenia czołgając się;

- prąd jest dobry, ale bardzo szybko się denerwuje, a jak się zdenerwuje to kopie;

- za pożar lasu odpowiedzialny jest człowiek (pozostawione przez niego niedopałki papierosów, palenie ognisk w niedozwolonych miejscach).

To czego dziś byliśmy świadkami zapamiętamy na długo. Wiadomo, najlepiej uczyć się na przysłowiowej własnej skórze. A dzięki interaktywnej sali edukacyjnej OGNIK "na własnej skórze" jest mimo wszystko bezpieczne. I jeszcze apel do rodziców, uczcie dzieci adresów zamieszkania, 3 kluczowe informacje, które mogą uratować życie ich i Wasze (miasto, ulica, nr domu). W przedszkolu też ich uczymy, ale z Waszą pomocą będziemy skuteczniejsi.

Dziękujemy Panu Maciejowi oraz tacie Emilki za poświęcony czas i podzielenie się cenną wiedzą.