MP3

2 grudnia wybraliśmy się do Biblioteki Pana Kleksa. Na pewno wiecie, że jest to biblioteka dedykowana dzieciom, co widać zaraz po przekroczeniu progu jej drzwi. To pięknie i kolorowo zaaranżowane miejsce, panuje tu przyjazna cisza sprzyjająca skupieniu, pracują otwarci i bardzo twórczy ludzie, którym uśmiech nie schodzi z twarzy. Przed wyjściem z przedszkola rozmawialiśmy o tym, jak należy się zachowywać w takim miejscu jak biblioteka i wiecie co? Ta rozmowa bardzo zapadła nam w pamięć. Doskonale wiedzieliśmy co wypada, a czego na pewno nie wypada tu robić. Już sama podróż do biblioteki była wydarzeniem, przejażdżka autobusem wywołała sporo emocji. Niektórzy robili to po raz pierwszy w życiu. Do biblioteki zapisaliśmy się na zajęcia warsztatowe pogłębiające wiedzę o mieście, w którym mieszkamy. Wysłuchaliśmy jednej z legend z książki "MOJA MAŁA OJCZYZNA - współczesne legendy o Zielonej Górze". Co ciekawe, każdą z legend z tej książki napisały dzieci, uczniowie zielonogórskich szkół. Ta, której wysłuchaliśmy opowiadała o smoku, który w drodze z Wawelu zatrzymał się w miejscu, w którym dziś leży nasze miasto. Jego uwagę przyciągnęła ilośc zieleni, którą widział z lotu, a ponieważ był smokiem, który wyłącznie zielone jadał, miał u nas co robić. I jak już się tak najadł, ruszyć się nie mógł i zapadł w długi, smoczy sen. Sen tak długi, że jego ciało zdążyły porosnąć winne pnącza i nie mógł się ruszyć. Po długiej szarpaninie z oplatającymi go winoroślami znów zasnął utrudzony. Starzy mieszkańcy miasta opowiadają, że śpi tak do dziś, a na jego smoczych placach wznoszą się wzgórza naszego miasta. I lepiej nie wycinać drzew w naszym grodzie, żeby nie zbudzidzić śpiącego smoka. Po wysłuchaniu legendy przystąpiliśmy do działania. Wcześniej obejrzeliśmy prezentację o tym, jak wyglada proces powstawania książki, teraz wcieliliśmy się w rolę ilustratora "Legendy o Lubuskim Smoku". Przystąpiliśmy do rysownia smoka. Mogliśmy korzystać z kredek, pasteli, farb i narzędzi nietypowych jak folia bąbelkową. Dzieci mocno zaangażowały się w proces twórczy, powstały bardzo różnorodne prace, bogate w szczegóły i kolory ilustracje. Na koniec warsztatów mogliśmy wypełnić pierwszą w życiu ankietę, żeby dać wyraz temu, czy warsztaty nam się podobały. Niektórzy z nas i do ankiety podeszli w bardzo twórczy sposób. Prawdziwi z nas artyści, nietuzinkowi i eksperymentujący. Przed wyjściem poukładaliśmy poduszki, na których siedzieliśmy podczas zajęć. Nasze odpowiednie zachowanie się podczas warsztatów spotkało się z uznaniem i pochwałą ze strony pracowników biblioteki. Część dzieci z naszej grupy już od jakiegoś czasu należy do grona czytelników Biblioteki Pana Kleksa, niektórzy zapisali się do niej zachęceni warsztatami. 

UWAGA! Wkrótce będzie można podziwiać prace wykonane przez dzieci na zorganizowanej przez bibliotekę wystawie. zaglądajcie więc do Kleksa!